Czarno biała sprawiedliwość.

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, dlaczego Temida ma opaskę na oczach ?  Zapewne dlatego, aby nie patrzeć na to, co dzieje na poletku, które zostało oddane pod jej opiekę. Pewnie, gdyby opaski by nie było, to już dawno wyjęłaby sobie oczy łyżeczką - ze wstydu.. albo po prostu spuściła by oczy po sobie... może to zmusiłoby nas czasem do zastanowienia. Wygodniej jednak je zasłonić. Skoro Temida nie patrzy... bo nie jest powiedziane, że nie widzi, to czy i sprawiedliwość też ma być niepełnosprawna. Iustita - czyli personifikacja sprawiedliwości wygląda jak bliźniacza siostra Temidy, tylko że ta zachowała jeszcze zmysł wzroku.. sprawny przynajmniej bo używany. Czy to oznacza, że jej bardziej zależy, czy po prostu dalej zachowuje wiarę w to, że ludzie mogą się otrząsnąć z życia w nieprawości. Chciałoby się dożyć czasów, kiedy wszyscy będziemy traktowali swoich bliźnich tak jak samych siebie, a jednocześnie tak, jakbyśmy chcieli, aby oni nas traktowali. Heh - drugi powód lekko egoistyczny - nie uważacie ? Za wikipedią sprawiedliwość, w ujęciu potocznym, opisuje system zachowań ludzkich, które tą samą miarą moralną oceniają zachowania człowieka jak i jego otoczenie. Człowiek nasz kochany w relacjach z innymi ludźmi stara się zawsze postępować wg własnych zasad etycznych. Dotyczy to szczególnie sytuacji, w której występuje konflikt interesów. Hmm, ładna teoria, prawda ? Coś tu jednak nie gra.... stoi wyraźnie napisane, że człowiek w relacjach z innymi ludźmi stara się zawsze postępować wg własnych zasad etycznych. Czyli co, że moje zasady etyczne są mojsze niż twoje bo one są najmojsze ? W sumie tak to he he wygląda.
Iustita, laseczka nasza jest także postrzegana bardziej ogólnie, jej piaskownica jest otwarta i widoczna wtedy, gdy w kraju danym system polityczny i prawny traktuje w sposób równy, uczciwy i zgodny z wyznawanymi przez oceniającego normami etycznymi wszystkich ludzi znajdujących się na terytorium danego państwa ( ehhh.. to już jakaś piękna bajka jest ).

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, przez kogo chcielibyście być sądzeni za czyny wasze. Załóżmy, tak czysto teoretycznie, że skopaliście staruszka, biedak wyzionął ducha. Was organy ścigania dorwały ( w sumie taka ich rola ) i teraz ludzie wam wymierzą sprawiedliwość. Jaka opcja was bardziej zadowala ? Sędzia i dwa "wazony" czy 12 ludzi wybranych przez ludzi - którzy mają zadecydować o waszej winie lub niewinie. Świetnym, i dla mnie póki co niedoścignionym przykładem zlepka dwunastu takich nieszczęśników, którzy mają zadecydować o tym czy staruszek wyzionął ducha, bo się na was nadział, czy może jednak nie za waszą sprawą, jest doskonały dramat sądowy "12 gniewnych ludzi". Czarno - biały z Henrym Fondą... ale to nie ma znaczenia... młody człowiek, kolorowy - zasiada przed sądem, sądzony o to, że wsadził kosę pod żebra własnemu ojcu. Zeznania świadków, dziwnych conajmniej, i okoliczności, w jakich zbierali swoje "pewne" informacje o winie młodziana są równie nieprawdopodobne. Cała akcja filmu umieszczona jest w pokoju dla ławników... 11 osób na początku oskarża chłopaka i chce go posłać na krzesło elektryczne, które tak jak demokracja socjalistyczna - była najwyższą formą demokracji, tak i krzesło elektryczne jest najwyższą formą krzesła. 11 osób za winą... jeden przeciw. I co ? I zgodnie z teoriami, mówiącymi, że skoro większość jest za, to jeden człowiek, który wrzeszczy, że jest przeciw, powinien poddać się woli większości ? Tutaj stereotyp został przełamany. Drogą prostej dedukcji i przedstawiania logicznych argumentów, czasem będących efektem chwili - 12 osób opowiada się w la grande finalle za brakiem winy chłopaka. Polecam.